Αφορμή για το θέμα, ο πίνακας του γνωστού λαϊκού ζωγράφου
Θεόφιλου.
Αρχικά, με τη βοήθεια των παιδιών δημιουργήσαμε τη γωνιά της ελιάς. Το σαπούνι από ελιά μας εντυπωσίασε ιδιαίτερα...

Φτιάξαμε τις δικές μας ελιές. Αλλάζαμε το νερό κάθε μέρα... και μετρούσαμε τους μήνες μέχρι τον Φεβρουάριο για να τις δοκιμάσουμε.
Ενώ αναμιγνύοντας λάδι με νερό,
παρατηρήσαμε το φαινόμενο της άνωσης.
Είδαμε σε βίντεο την διαδικασία παραγωγής του λαδιού στο
ελαιοτριβείο. Παίξαμε στον υπολογιστή παιχνίδι ¨Βγάλτε μας το λάδι¨. Τέλος, είδαμε το παραμύθι το ¨Λυχνάρι του Αλαντίν¨.
Επισκεφτήκαμε τη λαϊκή αγορά του χωριού. Παρατηρήσαμε τις ελιές, είδαμε τις ποικιλίες που υπάρχουν και αγοράσαμε.
Επιστρέφοντας στο Νηπιαγωγείο, δοκιμάσαμε τις ελιές και τις κατηγοριοποιήσαμε ανάλογα με τη γεύση, το χρώμα και το μέγεθός τους. Ακόμη τοποθετήσαμε στα πιάτα τόσες ελιές, όσες ζητάει ο αριθμός.
Αναβιώσαμε τα ολυμπιακά ιδεώδη με αγωνίσματα, που είχαν ως έπαθλο το στεφάνι ελιάς. Παίξαμε
κουταλοδρομίες με ελιές και η νικήτρια ομάδα στεφανώθηκε με τον κότινο.


Διαβάσαμε το μύθο της φιλονικίας του θεού Ποσειδώνα και της θεάς Αθηνάς και τον δραματοποιήσαμε.
Στο τέλος, γίναμε φουρνάρηδες και παρασκευάσαμε το δικά μας ελαιόψωμα με πηλό, αλλά και ζυμάρι για να μπορέσουμε να τα φάμε κιόλας...





























